ZEGNAJ HONDO :(

         Dzisiaj pozbywam sie Hondy Accord na zawsze. Sluzyla mi niemal przez 17 lat a "niemal" tylko dlatego ze przez ostatnie poltora roku mam zupelnie inny i nowiutki samochod, a staruszka sluzyla jako ekstra, jako samochod zapasowy.

         Mimo ze mialam ja tak dlugo i wygladala troche przestarzale, nie miala zadnych nowoczesnych buzerow, to byla we wspanialym stanie technicznym a na liczniku tylko 120 000 mil, co wcale nie jest duzo. Byla tez udanym egzemplarzem, nie takim w ktorym od poczatku cos nawala - wystarczylo dawac jej benzyne, zmieniac olej, od czasu do czasu opony i to niemal wszystko czego wymagala. Tak naprawde to nie pamietam powaznych reperacji. Duzo pomagalo iz byla moim samochodem, nie mialam do niej wspolnikow a gdy nadazyl sie inny kierowca to rzadko i uwazajacy, rozumiejac ze inaczej narazilby sie na moj gniew i odciecie dostepu do niej.

         Ze wzgledu na moj styl zycia i potrzeby nie byla zbyt meczona choc od czasu do czasu robila dlugie wycieczki i w fajne okolice. Poniewaz  bylam niemal jedynym kierowca to mialam okazje traktowac ja dobrze i z czuloscia a takze utrzymywac w idealnej czystosci. Miala kilka rys na sobie ale na tak dlugiej przestrzeni czasu to nie do unikniecia a takze nie zrobione przeze mnie a tylko przez innych kierowcow na parkingach. Wnetrze natomiast bylo dziewicze - ani jednej plamki, rysy, zawsze odkurzone, zadnych smieci czy papierow. Nie jadlo sie w niej ani nie pilo czego zreszta nie lubie robic w samochodzie - jesli potrzebuje w czasie dlugiej podrozy posilku to zatrzymuje sie w restauracji i spokojnie jem przy stoliku.

Pochwale sie tutaj ze za ten czysty wyglad to wciaz zbieralam pochwaly a takze stwierdzenia: ja nie potrafie utrzymac swego samochodu w czystosci. Dziwne bo wystarczy zwyczajnie nie smiecic a juz bedzie lepiej. Nawet ten co odbieral dzis samochod nie mogl sie wnetrzu nadziwic.

        Jednym slowem sluzyla mi doskonale a ja odwdzieczalam sie miloscia i dbaloscia. Pozbylam sie jej tylko dlatego ze inne warunki zamieszkania, w pagorkowatej okolicy, nie byly zbyt wygodne dla recznego sprzegla - nowy samochod jest automatykiem (co za wygoda!!!!).

       Zaraz po przejsciu na swa emeryture znalazla kupca ale nie dalam sie skusic na pieniadze mowiac ze przyda sie, ze nic nigdy nie wiadomo.

       Stalo sie tak - moj syn jest w potrzebie, musi miec samochod od zaraz i dopoki nie sprawi sobie wlasnego, poprosil o przyslanie mu Hondy.

       Zostala wiec przegladnieta, pouzupelniana w plyny, nowy olej, bak beznzyny, komplet narzedzi i tyle co odebrana przez firme przewozowa. Facet bedzie mial szesc samochodow do dostarczenia w rozne punkty USA (poludniowo-wschodniej USA) i przewiduje ze "moja" Honda bedzie w Bostonie w sobote.

       Jak ze wszystkim co nam towarzyszylo przez dlugi czas, sluzylo dobrze, mielismy dzieki temu duzo przyjemnosci i wspomnien, zal mi jej. Zreszta niemal nie plakalam gdy przesiadalam sie w automatyka - jestem osoba przywiazujaca sie. Teraz to przynajmniej wiem ze idzie na dobry cel, ze nie daja jej obcemu. Ale zdaje sobie sprawe ze pewnie nigdy jej juz nie zobacze.

      Szkoda ze gdy niedawno widzialam ja nie wiedzac o nadchodzacym rozstaniu na dobre, nie poglaskalam jej.

      I tak pomalu, pomalu, koncza sie pewne etapy zycia.